کشت گل محمدی؛ کشاورزی هوشمندانه در کمآبی
به گزارش خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ تغییرات اقلیمی و کاهش چشمگیر منابع آبی، امروز کشاورزی بسیاری از مناطق ایران را با چالشی جدی روبهرو کرده است. شهرستان ابهر در استان زنجان نیز از این قاعده مستثنی نیست.
بیشتر بخوانید
کاهش بارندگی، افزایش تبخیر و تبدیل برف به باران، مسئولان را به بازنگری اساسی در الگوی کشت واداشته است. در چنین شرایطی، توسعه گیاهان دارویی کمآبخواه نظیر گل محمدی، موسیر و زعفران به عنوان راهبردی هوشمندانه برای بهرهوری بهینه از بارشهای بهاری، کاهش مصرف آب، اشتغالزایی و افزایش درآمد کشاورزان مطرح شده است.
۵۰ هکتار اراضی ابهر زیر کشت گل محمدی
اسماعیل جهانسیر، مدیر جهاد کشاورزی شهرستان ابهر در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با اشاره به تغییرات اقلیمی محسوس در استان، گفت: کاهش بارندگی، افزایش تبخیر و تبدیل بخش قابلتوجهی از بارشهای برفی به باران، ضرورت بازنگری اساسی در الگوی کشت را دوچندان ساخته است.
وی افزود: توسعه کشت گیاهان دارویی با نیاز آبی کمتر نظیر گل محمدی، موسیر و زعفران در اولویت برنامههای این سازمان قرار دارد تا ضمن بهرهمندی مؤثر از بارشهای بهاری، مصرف آب در بخش کشاورزی نیز کاهش یابد.
مدیر جهاد کشاورزی شهرستان ابهر با بیان اینکه هماکنون ۵۰ هکتار از اراضی ابهر زیر کشت گل محمدی است، تصریح کرد: سالانه حدود ۱۳۰ تن گل محمدی در شهرستان تولید میشود که عمده آن در مناطق مستعد شهر و روستاهای اطراف به دست میآید.
وی یکی از مزیتهای کلیدی این محصول را برداشت در اوایل فصل تابستان و استفاده بهینه از رطوبت طبیعی خاک برشمرد و تأکید کرد: گل محمدی افزون بر نیاز آبی کمتر، ظرفیت بالایی برای اشتغالزایی و توسعه صنایع فرآوری دارد.
جهانسیر توسعه همزمان کشت و صنایع تبدیلی و فرآوری را از راهبردهای محوری جهاد کشاورزی استان خواند و خاطرنشان کرد: جلوگیری از خامفروشی و افزایش درآمد بهرهبرداران، از اهداف اصلی این برنامه به شمار میرود.
توسعه صنایع تبدیلی، حلقه مفقوده زنجیره گل محمدی
سحر نقیلو، مسئول امور باغبانی و مجری طرح گیاهان دارویی اداره جهاد کشاورزی ابهر در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ با اشاره به ظرفیتهای اقلیمی ویژه شهرستان ابهر گفت: این گیاه معطر و پرکاربرد علاوه بر تحمل شرایط سخت محیطی نظیر خشکی سرمای زمستان و گرمای تابستان در خاکهای کمبازده و زمینهای کوهپایهای نیز عملکرد قابلقبولی دارد، همین ویژگیها باعث شده که گل محمدی بهعنوان یک گیاه کمتوقع اما پربازده در نظر گرفته شود.
وی با تأکید بر اینکه در بسیاری از مناطق کشور بهویژه نواحی کوهستانی و کمبرخوردار از لحاظ منابع آبی و خاک حاصلخیز کشت گل محمدی فرصتی مناسب برای اشتغالزایی، افزایش درآمد کشاورزان و بهرهوری بالاتر از منابع موجود فراهم آورده است، از سوی دیگر فرآوردههای بهدست آمده از گل محمدی دارای ارزش افزوده است
مسئول امور باغبانی و مجری طرح گیاهان دارویی اداره جهاد کشاورزی ابهر خاطرنشان کرد: مهمترین مسئله در توسعه این محصول، تکمیل زنجیره ارزش و ایجاد صنایع فرآوری در کنار مزارع تولیدی است.
وی تأکید کرد: انتخاب این محصول برای کشت گزینهای هوشمندانه برای توسعه پایدار کشاورزی در مناطق کمبرخوردار است که میتواند گام مؤثری در بهبود معیشت کشاورزان و کاهش فشار بر منابع آبی کشور باشد.
پشتکار و دانش، باغ ضعیف را متحول کرد
رحمان نوری، باغدار ابهری در گفتگو با خبرنگار گروه اقتصادی پایگاه خبری تحلیلی «موجرسا»؛ گفت: ۲۰ سال پیش باغ انگوری به مساحت ۳ هزار و ۶۰۰ مترمربع خریداری کرده و ابتدا باغی بسیار ضعیف را تحویل گرفته بودم و با کمک کارشناسان جهاد کشاورزی و استفاده از کودهای حیوانی و شیمیایی توانست زمین را سرحال بیاورد.
وی با بیان اینکه سپس تصمیم به تنوعبخشی به محصولات باغ خود گرفتم، افزود: ابتدا ۱۰ بوته گل محمدی خریداری کرد و در قسمتی از باغ کاشتم و با گذشت سالها و افزایش تعداد بوتهها، ابتدا گلها را خشک میکردم اما بعداً با خرید دستگاه گلابگیری، وارد عرصه تولید گلاب شدم و امروز فروش گلاب به منبع درآمد خوبی برای او تبدیل شده است.
باغدار ابهری تأکید کرد: گل محمدی گیاهی مقاوم، کمتوقع و نیازمند آبیاری اندک است و در ابهر از اواسط اردیبهشت، گلها آماده برداشت میشوند و بهترین زمان چیدن آنها صبح زود، پیش از تابش شدید آفتاب است. تجربه نشان داده است که با پشتکار، بهرهگیری از دانش کارشناسی و نوآوری در فرآوری محصول، میتوان باغی ضعیف را به منبعی پایدار برای درآمدزایی تبدیل کرد.
گل محمدی افزون بر سازگاری چشمگیر با اقلیم سخت ابهر (تحمل خشکی، گرمای تابستان و سرمای زمستان) و نیاز آبی اندک، از ظرفیت بالایی برای اشتغالزایی، فرآوری و جلوگیری از خامفروشی برخوردار است. تجربه باغداران، گواه این مدعاست که با پشتکار، دانش کارشناسی و نوآوری در فرآوری (مانند تولید گلاب) میتوان یک باغ ضعیف را به منبع درآمدی پایدار تبدیل کرد.
با این حال، تأکید اصلی کارشناسان بر تکمیل زنجیره ارزش و ایجاد صنایع تبدیلی در کنار مزارع است تا ضمن افزایش بهرهوری و ارزش افزوده، فشار بر منابع آبی کشور کاهش یابد و معیشت کشاورزان در مناطق کمبرخوردار به شکل پایدار بهبود پیدا کند.
انتهای خبر/